Italie van de baan
Drukte, drukte en nog meer drukte hebben ons uiteindelijk toch doen besluiten Italie niet in Augustus te willen bezoeken. Ons plan om naar Sicilie te rijden hebben we omgegooid. Met een paar weken vertrekken we nu richting de Balkan. Ons doel is een aantal mooie offroad pistes te rijden in het Noorden van Albanie. We zullen zien of we zo ver komen.11 september 2010 - Bellingwolde, Nederland
Retourtje Noordkaap
We hebben het gehaald. Voor het eerst in ons leven voerde een reis ons naar het Noorden in plaats van naar het Zuiden. Ons einddoel: de Noordkaap; het meest noordelijke puntje van Europa, dat met een voertuig te bereiken is. Fjorden, bossen, steppes, gletsjers, rendieren en talloze bush camps waren de hoofdingredienten van onze 7000 kilometer lange reis. Het was weer een echt overlandavontuur.
28 juli 2010 - Bellingwolde, Nederland
Frankie, opnieuw bewoonbaar
Afgelopen winter hebben we vele uren nagedacht over het interieur en de aan te schaffen spullen. Het zoeken van leveranciers en het uitwerken van onze Ideeën kostte veel tijd, maar aan het begin van het voorjaar was dan toch eindelijk ons "perfecte ontwerp" compleet. Alle maten waren uitgewerkt en de bouw kon beginnen. Inmiddels is de auto klaar en hebben we onze eerste "frankienacht" achter de rug. Nog een paar weekjes en gaan we hem eindelijk eens echt uitproberen. Begin augustus vertrekken we voor onze mini-expeditie naar de Noordkaap. Natuurlijk zullen we daar uitgebreid verslag van doen.
10 november 2009 - Bellingwolde, Nederland
Frankie, ons nieuwe reisgezel!
Na de verkoop van de Landrover begon het al snel weer te kriebelen. Een vlieg-vakantie is leuk, maar je eigen huis op vier avontuurlijke wielen is nog leuker.
Een vertrouwd weerzien
Onze trouwe Landrover heeft alweer een nieuwe baas. Maart 2010 vertrekt hij voor de 4e keer richting Afrika. www.dustroads.nl
24 januari 2009 - Bellingwolde, Nederland
Hoe bevalt het ons in Nederland?
Begin januari zijn we voor het eerst sinds drie jaar weer op wintersport geweest in de Zwitserse Alpen. Het was super; de omstandigheden perfect en de sfeer erg gezellig. Toch was het voor ons na zoveel te hebben gereisd ook wel weer een beetje raar om slechts één weekje vakantie te hebben. Wat is nou één week? We beseffen dat het begrip "vakantie" voor ons nooit meer hetzelfde zal zijn als vroeger. Denkend aan ons avontuur willen we aan het begin van het nieuwe jaar onze belofte nakomen en nog één keertje terug blikken. We zullen onder andere proberen antwoord te geven op de twee meeste gestelde vragen sinds onze terugkeer. Ontelbare keren is ons de afgelopen maanden gevraagd: Hoe was jullie reis en hoe bevalt het jullie om weer terug te zijn? Twee van de meest voor de hand liggende vragen, maar ook de meest lastige. Want hoe leg je iemand, die het zelf niet heeft ervaren, uit hoe het voelt om te reizen zoals wij hebben gedaan en hoe laat je iemand begrijpen dat het heel vreemd is zo vanuit het avontuur weer je oude leven op te pikken. Nee, daarop is geen eenvoudig antwoord en een korte al helemaal niet, maar dat neemt niet weg dat we het niet zullen proberen. In ons allerlaatste verslag verslag blikken we nog één keertje terug en laten we alle hoogte en diepte punten nog een keertje de revue passeren.
Tot slot nog een prachtige uitspraak typerend voor een leven in Afrika:
Every morning in Africa, a gazelle wakes up. It knows it must outrun the fastest lion or it will be killed. Every morning in Africa, a lion wakes up. It knows it must run faster than the slowest gazelle, or it will starve. It doesn't matter whether you're a lion or gazelle - when the sun comes up in Africa, you'd better be running.
4 juli 2008 - Bellingwolde, Nederland
Onbetaalbaar
We zijn inmiddels zo'n zes weken terug in Nederland en langzaam maar zeker pakken we de draad van het allerdaagse leven weer op. Het huis is weer opgeknapt en ingericht, alle dieren zijn weer thuis en Markus is sinds 1 juli weer in dienst bij zijn oude werkgever. Nog geen twee maanden geleden reden we nog rond in onze Land Rover en nu lijkt het al alsof we nooit zijn weggeweest. Onze reisbelevenissen lijken ervaringen uit een compleet ander leven, maar vergeten doen we ze niet. Er gaat nog geen dag voorbij, zonder dat we aan onze reis denken. Iedere dag zijn er wel van die kleine dingetjes die ons even terug doen denken aan een van de vele reismomenten. Heerlijke momenten waarvan we soms nu pas beseffen hoe bijzonder ze waren. Onze souvenirs hebben een plekje in ons huis gekregen en heel voorzichtig hebben we een begin gemaakt met het sorteren van onze foto's. Iedereen die ze graag een keertje wil komen bekijken is van harte welkom.
Na ruim anderhalf jaar verslag te hebben gedaan van ons leven zullen we ons voorzichtig weer terug trekken in de anonimiteit. Via deze weg willen we alle lezers van onze website bedanken. Veel mensen hebben ons reacties gestuurd en het was voor ons een heerlijk gevoel te ervaren, dat er zo met ons werd meegeleefd.
31 mei 2008 - Bellingwolde, Nederland (67.748 km)
Weer thuis
Op de kop af 14 maanden na ons vertrek zijn we terug in Nederland en zit onze reis er definitief op. In totaal 426 dagen hebben we 27 landen doorkruisd en 67.748 km afgelegd. Een groot avontuur waarvan we enorm hebben genoten en waarvan we nog nooit een minuut spijt hebben gehad. Zouden we opnieuw voor de keus staan, dan zouden we het zo weer doen, maar we hebben ook geleerd, dat ons hart in Nederland ligt. De wereld is heel mooi, maar Nederland is ons thuis. Een bijzonder gevoel, dat versterkt is door de geweldige verrassing die ons te wachten stond toen we thuis kwamen. Onze overburen hadden de diepe sporen die onze huurders in het gazon hadden gereden gevuld met zand en er nieuw gras ingezaaid en dankzij onze ouders was onze hele tuin professioneel onder handen genomen en onkruidvrij. Een bijzondere bijna Hart in Aktie-achtige verrassing, waardoor we weer eens beseffen wat voor bofkonten we zijn. We worden omringd door lieve familie en bijzondere buren. Die avond liggen we heerlijk warm in ons eigen schone bed. Alsof ons geluk niet op kan is een week later ook nog onze auto verkocht. Deze week wordt hij opgehaald en een paar weken later gaat hij samen met Olivier, Frederique en hun drie kinderen terug naar Afrika. Hoewel we met pijn in ons hart de sleutels zullen overdragen, zijn we ook blij, dat hij weer gebruikt zal worden waar hij voor gemaakt is. De auto is gebouwd voor avontuur en niet voor een parkeerplaats in het regenachtige Nederland. Het vervult ons met gemengde gevoelens. Nog een paar dagen en dan hebben we alleen nog maar een aantal souvenirs, een paar duizend foto's en een heleboel onbetaalbare herinneringen.
9 mei 2008 - Istanbul, Turkije (63.720 km)
Terug op Europese bodem
Gisteren zijn we de Bosphorus overgestoken en daarmee terug op Europese bodem. Turkije is momenteel nog erg koud en omdat we het land toch al drie keer eerder hebben bezocht, zijn we er in een rechte lijn doorheen gereden op zoek naar warmer weer. Nu zijn we dus in Istanbul en het weer hier is OK. Niet te heet, maar warm genoeg om in t-shirtje buiten op een terrasje te zitten. Van alle grote steden die we het afgelopen jaar hebben bezocht staat Istanbul zeker in de top drie. Reden genoeg dus om er nog een paar dagen te blijven. Volgende week rijden we naar Griekenland waar we een stukje langs de kust willen afzakken.
27 april 2008 - Yazd, Iran (59.197 km)
Pakistan overleefd!
Afgelopen week was een week vol spanning en avontuur. Na anderhalf week wachten in Delhi, waar het verzengend heet en vochtig was, waren we eindelijk in het bezit van een Iraans en Pakistaans visum en kon de grote doorsteek beginnen. Via de media en vrienden en familie in Nederland hebben we het nieuws over Pakistan op de voet gevolgd en besloten het erop te wagen. Maandag 21 april zijn we Pakistan binnen gereden en eerlijk is eerlijk we waren best een beetje gespannen, maar zoals als snel bleek was het drukte om niets. Pakistan is een prachtig land en de mensen ongelooflijk vriendelijk. Desondanks hebben we geen onnodig risico gelopen en zijn we er zo snel mogelijk doorheen gereden. Een rit van 2000 kilometer waar we 5 dagen over hebben gedaan. Vijf dagen waarin we dus hoofdzakelijk in de auto hebben gezeten, maar die desondanks fantastisch waren. Het was een groot avontuur en we hebben er enorm van genoten. Inmiddels zijn we alweer een paar dagen veilig in Iran en dus terug in Oosterse sferen met een behoorlijke dosis westers comfort. De wegen zijn breed, overzichtelijk en super glad, de lucht is weer schoon en het eten weer veilig. Een vooral dat laatste is na India een welkome verandering. Dat alle vrouwen en dus ook Belinda, zich in het openbaar niet zonder hoofddoek mogen vertonen en dat het lichaam bovendien helemaal bedekt moet zijn nemen we maar op de koop toe, al moeten we wel eerlijk bekennen, dat dit zwaarder is dan verwacht. Bij een temperatuur van ruim dertig graden is het soms een vreselijk benauwd gevoel.
30 maart 2008 - Kathmandu, Nepal (54.000 km)
Nepal
Momenteel zijn we in Kathmandu, de hoofdstad van Nepal. Kathmandu is de meest oostelijke plek die we op onze reis zullen bezoeken. Vanuit hier zullen we alleen nog maar westwaarts rijden richting Europa en zal Nederland met iedere kilometer een stapje dichterbij komen. Een onvermijdbaar feit waar we deze keer niet rouwig om zijn. Een jaar reizen waarvan ruim een maand in India vergt zijn tol. We zijn verzadigd, moe van alle viezigheid en verheugen ons op de terugreis, maar eerst maken we nog een rondje Nepal. Na ons bezoek aan Kathmandu, waar we de Landrover komende week nog een uitgebreide servicebeurt zullen geven rijden we door naar Pokhara waar we een tijdje willen genieten van een heuse camping en de mooie landschappen van de Himalaya.
13 maart 2008 - Dharmshala, India (51.410 km)
Stukje Tibet in India
De tijd gaat snel. We toeren al weer ruim twee weken rond met onze eigen auto en hebben al veel bijzondere plaatsen bezocht. Momenteel zijn we in Dharmshala, een bergdorp in het noorden van India. Dharmshala ligt aan de rand van de Himalaya en is het toevluchtsoord van veel gevluchte Tibetanen waaronder de in ballingschap levende Dalai Lama. In het dorp hangt een bijzondere sfeer. De staten zijn gevuld met Tibetanen, toeristen en monniken gekleed in bordeaux rode gewaden. Gisteravond hebben we nog een indrukwekkende protestmars gezien tegen de gewelddadige Chinese bezetting van hun moederland.
24 februari 2008 - Mumbai, India
In India
Afgelopen woensdag zijn we veilig aangekomen en een dagje later, precies op tijd, is ook het schip met onze auto gearriveerd. De laatste dagen zijn we dan ook erg druk geweest met het vinden van een agent en het regelen van de ontvangst, maar alles verloopt voorspoedig. Helaas voor ons is het nu weekend en moeten we eventjes wachten, maar maandag wordt hij door de douane vrijgegeven en beginnen we aan ons nieuwe overlandavontuur. Ondertussen verkennen wij Mumbai en genieten we van deze nieuwe fascinerende wereld.
18 februari 2008 - Winschoten, Nederland
Even thuis
Terwijl onze auto op weg is naar India zijn wij eventjes in Nederland. Onze beide ouders, die we ruim 10 maanden geleden voor het laatst hebben gezien, stonden ons op te wachten op het vliegveld en het was een gezellig weerzien. Toch voelt het ook heel raar weer terug te zijn. Het is net alsof we niet zijn weggeweest. De wereld voelt heel vertrouwd en toch ook weer niet. Bovendien zijn we zonder eigen huis en auto behoorlijk afhankelijk en dat is na de ultieme vrijheid van de laatste maanden best even wennen. Wat ook wennen is, is het weer. De temperatuur schommelt maar een paar graden boven nul en dat is een groot verschil met het warme Afrika. We denken dan ook regelmatig terug aan ons "rijdend huisje" en aan alle mooie belevenissen van het afgelopen jaar. Hoewel we genieten van het weerzien met onze familie kijken we dan ook reikhalzend uit naar het moment waarop we weer in de Landrover kunnen stappen. Dinsdag 19 februari vertrekken we richting India en hopelijk duurt het dan niet lang meer voordat we onze auto weer terug hebben.
24 januari 2008 - Kaapstad, Zuid-Afrika ( 48.594 km)
Missie "Bellingwolde - Kaapstad" volbracht
Op 18 januari, op de kop af 10 maanden nadat we uit Nederland vertrokken bereikten we Kaap de Goede hoop, het einde van ons avontuur door Afrika maar gelukkig nog niet het einde van onze reis. Over een paar dagen vertrekt onze auto naar India en zal ons nieuwe einddoel Bellingwolde zijn. Enigszins verzadigd van mooie landschappen en met een beetje heimwee naar het avontuur en de bijzondere culturen uit het begin van onze reis hebben we ons plan gewijzigd. In plaats van Australie, een mooi maar goed georganiseerd en westers land, met opnieuw vooral veel mooie landschappen, gaan we naar India van waaruit we via Nepal, Pakistan (mits de situatie het zal toelaten), Iran, Turkije en Europa weer terug rijden naar huis. Een reis waar we weer overweldigd zullen worden door culturen die zo ver van de onze afstaan, dat iedere dag weer een belevenis zal zijn.
10 januari 2008 - Durban, Zuid-Afrika ( 45.938 km)
Een bijzonder uiteinde
Allereerst bedankt voor de vele nieuwjaarswensen die we hebben ontvangen. Zo ver van huis, zijn ze extra leuk! Kerst en Nieuwjaar vieren bij een temperatuur van zo'n 30 graden was een rare gewaarwording, maar we hebben hele leuke dagen gehad die we ons nog lang zullen herinneren. De kerstdagen hebben we gevierd in Pretoria samen met Andrew en Jaye, overlanders die we vanaf Jordanië regelmatig tegen zijn gekomen. We waren uitgenodigd bij de ouders van Andrew en hebben samen met zijn familie een hele leuke dag gehad. Daarna zijn we doorgereden naar Mozambique voor een bijzonder uiteinde. Oudejaarsdag leek wel een samenvatting van onze reis. De dag die rustig begon veranderde in een groot avontuur toen we toch nog konden zwemmen met de walvishaaien, een ervaring die zeker in de top tien komt, en eindigde in de gezelligheid van nieuwe ontmoetingen en een knallend vuurwerk op het strand. Daarna zijn we terug gereden naar Zuid-Afrika. Momenteel zitten we in Durban waar we voorbereidingen treffen voor de verscheping van onze auto. Het duurt nu niet zo lang meer en dan zit onze reis door Afrika er op.
23 december 2007 - Pretoria, Zuid-Afrika (42.739 km)
Op de valreep van het oude jaar toch nog gauw een laatste update:
Gelukkig nieuwjaar
Het afgelopen jaar was voor ons in ieder opzicht een bijzonder jaar. We hebben onze droom kunnen verwezenlijken en erg veel mooie, spannende, ontroerende en unieke momenten meegemaakt. Via deze weg willen wij al onze familie, vrienden, oud-collega's, medereizigers, mensen die we onderweg hebben ontmoet en iedereen die onze website leest een goede kerst en een bijzonder 2008 wensen, waarin ook jullie de voorspoed en zegeningen mogen ervaren die ons het afgelopen jaar ten deel gevallen zijn.
Markus en Belinda
9 december 2007 - Swakopmund, Namibië (39.296 km)
De tijd vliegt
Het is een half jaar geleden, dat tijdens een toevallige ontmoeting in Addis Ababa in Ethiopie het idee ontstond om later in het jaar samen een rondreis door Namibië te maken en inmiddels zit de eerste week er al weer op. We zijn van de droge verlaten landschappen in het zuiden via de rode zandduinen van de Namib woestijn naar de frisse en winderige oceaankust gereden. Een lange rit van vele kilometers door prachtige landschappen. Een rit waarin we bovendien de nodige avonturen hebben beleefd. Wij hebben onze eerste klapband gehad en Rene en Margriet hebben aan den lijve ondervonden hoe het is om vast te zitten in het diepe woestijnzand. Ook wat dieren betreft waren er een aantal bijzondere ontmoetingen. Op een van onze eerste campings zat er een genet in de vuilnisbak en in Sesriem kregen we bezoek van jakhalzen, die zo brutaal waren, dat ze op een nacht onze slippers aan de haal gingen en van Margriet hebben ze zelf een schoen vernield.
25 november 2007 - Windhoek, Namibië (36.629 km)
Avontuur met een hoofdletter "A"
De afgelopen twee weken toeren we alweer rond in Namibië, wat ons betreft toch echt het mooiste land van Afrika. Veel van de dingen waar we een paar jaar geleden de tijd niet voor hadden hebben we nu gedaan. Het meest avontuurlijk daarvan was onze tocht door Kaokoland, het ongerepte en bijna onbewoonde noordwesten van Namibië. We zijn hier samen met Kelly en Maór doorheen gereisd, twee Zuid-Afrikanen die we tijdens onze eerste dag verdwaald en zonder remmen midden in Kaokoland aantroffen. Zowel voor hun als onze veiligheid hebben we vanaf dat moment samen gereisd en dat is een avontuur met een hoofdletter "A" geworden waarbij we slechte wegen, agressieve olifanten, mul zand en plotseling volgestroomde rivieren hebben moeten trotseren, maar de beloning was groot. We hebben zoveel moois gezien! Bovendien hebben we samen een hele leuke tijd gehad. Momenteel zijn we veilig en wel in Windhoek, om Rene en Margriet op te wachten waarmee we een rondreis van twee weken zullen maken.
5 november 2007 - Maun, Botswana (32.970 km)
Heel veel olifanten
Het noorden van Botswana is wildernis en natuur in de zijn ruigste vorm. We zijn via Chobe, Savute en Moremi, drie wildparken, van Kasane naar Maun gereden. Een pittige rit van 500 km over pistes met vaak behoorlijk mul zand en rondom heel veel olifanten. We hebben nog nooit in zo'n korte tijd zoveel olifanten gezien. Overal kwamen we ze tegen en eentje kwam zelfs dichterbij dan ons lief was. Hij liep nog net niet het trapje van onze tent omver. Prachtig was het wel. Het enige vervelende echter is, dat het ruige terrein opnieuw zijn tol heeft geeist. Net voor de uitgang van het laatste park brak een van onze voorste schokdempers en de daaropvolgende dag de andere. Gelukkig is dat probleem inmiddels ook al weer verholpen. We hebben weer twee nieuwe. Deze keer van Zuid-Afrikaans fabrikaat. Hopelijk houden die het langer vol. Gedurende de komende dagen zullen via de westelijke kant van de Okavango Delta naar het noorden van Namibie rijden. We willen een beetje opschieten zodat ruim op tijd in Windhoek zijn. 30 November krijgen we namelijk bezoek uit Nederland, waarmee we twee weken door Namibie zullen reizen. We kunnen ons hier erg op verheugen.
24 oktober 2007 - Livingstone, Zambia (31.081 km)
Gegapt en opgepakt
Na een oponthoud van bijna twee weken zijn we heden morgen eindelijk vertrokken uit Lusaka. Lusaka, dat in eerste instantie niet meer dan een tussenstop zou zijn op weg naar Livingstone, heeft ons lang in zijn greep gehouden. Vandaag precies een week geleden hebben ook wij de duistere kant van Afrika mogen ervaren. Tijdens een bliksembezoekje aan de wasserij hebben dieven kans gezien in te breken in onze auto en spullen gestolen. Ze hadden het gemunt op geld, maar toen dat niet aanwezig bleek, hebben ze onze nieuwe Nikon, onze videocamera en nog wat kleine spullen meegenomen. Wat er zich daarna allemaal heeft afgespeeld is voor Nederlandse begrippen nauwelijks te bevatten, en we zullen hierover uitgebreid verslag doen in het reisverhaal over Zambia, maar om een lang verhaal kort te maken; met hulp van Eddy, een vriendelijke taxichauffeur die getuige was en bereid wat te praten, en met hulp van de politie (zie foto), die voor geld tot meer aktie bereid was dan we hadden verwacht, is het gelukt om de daders in te rekenen en de belangrijkste items, onze beide camera's weer terug te vinden. Op wat kleine dingentjes na hebben we inmiddels al onze spullen onbeschadigd weer in ons bezit.
30 september 2007 - Blantyre, Malawi (28.288 km)
In levende lijve
April vorig jaar, toen wij nog volop in de voorbereidingen zaten en net de auto hadden gekocht vertrokken Roel en Lizzy richting Azië. Zij reizen de route die wij graag in omgekeerde volgorde willen reizen (Afrika, Australië en via Azië weer terug). Nieuwsgierig naar hun belevenissen volgen we sindsdien hun website en er ontstaat emailcontact. Wetende, dat we elkaar tegemoet reizen willen we proberen elkaar ergens te ontmoeten. We weten van elkaar, dat we gelijktijdig in Malawi zullen zijn, maar als we elkaar naderen laten de communicatiemiddelen ons in de steek. Over en weer proberen we regelmatig contact te leggen, maar zonder succes. Groot is dan ook de verrassing als we elkaar in een supermarkt in Mzuzu zomaar tegen het lijf lopen. Het is een leuke ontmoeting en in plaats van door te rijden naar het meer blijven we twee nachten bij hun op de camping. Wat wij nog voor de boeg hebben, hebben zij al gedaan en andersom, dus we hebben elkaar heel wat te vertellen. Inmiddels hebben we afscheid genomen en zitten wij alweer in het zuiden van Malawi. Naar verwachting zullen we over ongeveer een week de grens oversteken naar Zambia.
7 september 2007 - Dar es Salaam, Tanzania (25.713 km)
Op naar Zanzibar
Rwanda en zelfs het noorden van Tanzania liggen alweer achter ons. Op de foto staan we op de camping midden in de Serengeti. Een eenvoudige camping met weinig faciliteiten, maar een prachtig uitzicht en rondom ons hele kuddes springbokken. Sinds begin deze week zijn we terug aan de kust om te genieten we van zon, zee en strand. Met de auto staan we weer op een prachtig plekje vlak aan zee. Komende zondag zullen we voor een paar dagen naar Zanzibar gaan. Omdat de auto niet mee mag, zullen we sinds lange tijd weer eens moet het openbaar vervoer moeten reizen en dat zal best even wennen zijn. We hebben met de Landrover gewoon zoveel vrijheid en comfort.
26 augustus 2007 - Kigali, Rwanda (23.370 km)
Ons huwelijkskado verzilverd
Er leven er in het wild maar slechts 700 meer en afgelopen donderdag hebben wij ze van dichtbij mogen bekijken. Het geld, dat we in december gekregen hebben voor ons huwelijk wilden we besteden aan iets bijzonders en we hadden er geen betere bestemming voor kunnen bedenken. De gorilla-trekking waar we ons al heel lang op verheugden was een fantastische ervaring. Hadden de weergoden er op de dag van ons huwelijk niet zo veel zin in, tijdens de trekking waren ze ons erg goed gezind. Twee weken lang heeft het hier geregend, maar op de dag van de trekking was het stralend weer en de apen ...... die waren al even goed gemutst. We hebben ze van heel dichtbij kunnen zien eten, vlooien en stoeien en eentje kwam zelfs naar ons toe en ging recht voor onze voeten op zijn rug liggen. Er zat amper een meter ruimte tussen ons en dit geweldige beest dat ons met grote kraalogen vol vertrouwen aankeek. Het was een geweldige belevenis. Nogmaals iedereen die bijgedragen heeft aan dit bijzondere huwelijkskado .......... enorm bedankt!
18 augustus 2007 - Kigali, Rwanda (22.393 km)
Een warm onthaal
De afgelopen twee weken hebben we doorgebracht in Oeganda. Niet alleen in Europa is het weer in de war, ook in Afrika is er geen touw meer aan vast te knopen. In Oeganda zou augustus de droogste maand moeten zijn, maar wij hebben daar niet veel van gemerkt. Bijna elke dag heeft het wel een tijdje geregend en niet zo'n beetje ook. Na twee weken zijn we dan ook snel doorgereisd naar ons volgende land in de hoop op beter weer. In Rwanda is niet alleen het weer warmer, ook de mensen zijn vriendelijker. Voor Rwanda hebben we slechts een visum van twee weken, dus erg lang zullen we er niet blijven, maar we gaan er wel een aantal bijzondere dingen doen. De komende week zullen we eerst de genocide monumenten bezoeken en donderdag de 23e zullen we iets gaan doen waar we al heel lang naar uitkijken. Dan gaan we de gorillatrekking doen. Hopelijk houden we het dan droog en kunnen we ze van heel dichtbij bekijken.
7 augustus 2007 - Kampala, Oeganda (21097 km)
Heel veel wilde dieren
De tijd gaat momenteel erg snel. Niet alleen de dagen, zelfs de landen vliegen voorbij. Bijna 6 weken hebben we door Kenia gereisd, maar zelfs dat ligt alweer achter ons. Momenteel zitten we in Kampala, de hoofdstad van Oeganda. De afgelopen 6 weken waren erg verschillend. Na een avontuurlijke tocht door Noord-Kenia, hebben we uitgerust in Nairobi en aan de kust. Daarna zijn we richting het westen gereden waar we een paar mooie nationale parken hebben bezocht met als uitsmijter de Masai Mara. In dit park hebben we enorm veel geluk gehad. Twee volle dagen zijn we er doorheen gereden en hebben niet alleen veel groot wild gezien, maar ook heel veel roofdieren en als klap op de vuurpijl zijn we getuige geweest van een stukje van de migratie. Door de regen is de migratie dit jaar erg laat en voor de oversteek van de gnoes waren we nog een beetje te vroeg, maar de oversteek van de zebra's hebben we met eigen ogen kunnen gadeslaan. Een geweldig spektakel en prachtig om te zien. Voor de foto's en het verslag hiervan moeten jullie nog even geduld hebben, want omdat we nog steeds samen reizen met Laura en Vegter en het 's avonds veel te gezellig is om te computeren moeten we hier nog aan beginnen. Het verslag van de eerste helft van onze reis door Kenia staat inmiddels wel online.
12 juli 2007 - Tiwi Beach, Kenia (18251 km)
Vakantie in Kenia
Na een lange radiostilte eindelijk een nieuwe update. De afgelopen weken hebben we de Omo-vallei in het Zuiden van Ethiopie en Lake Turkana en Samburu-land in het Noorden van Kenia doorkruisd. Beide prachtige gebieden, maar enorm verlaten en geen mogelijkheden om te internetten. Inmiddels liggen deze avonturen alweer achter ons en na een weekje Nairobi waar we eindelijk weer eens lekker boodschappen konden doen vertoeven we nu in Tiwi Beach. Tiwi Beach is een waar paradijs. We kamperen letterlijk op het strand bijna met onze voeten in een azur blauwe zee. We genieten van zon, zee en strand en hoeven zelfs voor boodschappen de deur niet uit. Dagelijks komen lokale verkopers langs het strand met verse groenten, fruit en vers gevangen vis. De enige zorg die we hebben is de apen die ons eten stelen als we niet goed opletten.
14 juni 2007 - Addis Abeba, Ethiopië (15440 km)
Dit is Afrika
De hitte van Soedan hebben we inmiddels achter ons geladen en sinds twee weken reizen we door Ethiopië. Ethiopië is een land zoals velen zich Afrika voorstellen....arm en stoffig. Wat de mensen betreft moeten wij erg wennen aan het gebrek aan privacy. Werkelijk overal en altijd zijn mensen. Zelfs al stoppen we midden in de rimboe, binnen no-time staat er een hele horde mensen om ons heen die niets anders doen dan schooien om geld. Desalniettemin is Ethiopië een heel mooi groen land met een prachtige natuur en soms dramatisch slechte wegen. We hebben met z'n tweeën al heel wat afgehobbeld. Momenteel zitten we in Addis Ababa de hoofdstad, waar we een hele leuke dag hebben gehad samen met Rene en Margriet, die heel toevallig gelijk met ons in Addis waren. Na bijna 3 maanden onderweg te zijn en alleen vreemden te ontmoeten vonden we het erg leuk weer eens met mensen te spreken die we gewoon kennen vanuit Nederland...
30 mei 2007 - Khartoum, Soedan
Hitte, zand en nog meer hele lieve mensen
Na een bijzondere overtocht zijn we ruim een week geleden aangekomen in Soedan, later in ons verslag zullen we hier meer over vertellen. Momenteel zijn we al in Khartoum, de hoofdstad. Wat het weer betreft is Soedan wat we verwacht hadden: droog en ongelofelijk heet. De temperatuur gaat dagelijks richting de 50 graden. Gelukkig zijn onze lichamen een beetje gewend en kunnen we er redelijk goed tegen. Om het uit te houden drinken we ieders zo'n 6 liter water per dag. Wat de omgeving en de mensen betreft is het weer een nieuw avontuur. Het begint misschien eentonig te worden, maar ook hier zijn de mensen ongekend vriendelijk. We hebben al weer heel wat indrukwekkende ontmoetingen gehad. Naast het landschap zijn ook de wegen indrukwekkend. We hebben of een supergladde asfaltweg of zo'n slechte piste dat de auto bijna letterlijk uit elkaar trilt. Onder het oog van een groep toeschouwers bevestigd Markus hier nieuwe bouten voor de daktent die waren gewoon losgetrild en verdwenen.
20 mei 2007 - Aswan, Egypte (11553 km)
Laatste dagen in Egypte
Na 3 weken is er ook alweer een eind gekomen aan ons avontuur in Egypte. Egypte is en blijft een mooi land, alhoewel het om deze tijd van het jaar wel erg heet is. De laatste dagen hebben we vertoefd in Aswan, de laatste grote plaats voor de grens met Soedan. Maandag 21 mei zullen we vanuit Aswan de boot naar Wadi Halfa (Soedan) nemen. Voor een paar dagen zullen we dan gescheiden zijn van onze auto. Wij moeten namelijk op de passagiersboot terwijl onze auto op een vrachtponton geladen wordt. Dit vrachtponton komt vervolgens een dagje later binnen in Wadi Halfa. Met gemengde gevoelens kijken we uit naar ons nieuwe avontuur in Soedan. We hebben heel veel zin in een nieuw land, maar anderzijds zijn we ook een beetje bang voor de vreselijke hitte die we tegemoet gaan.
11 mei 2007 - Luxor, Egypte (11003 km)
Luieren in Luxor
Na een aantal vreselijk hete dagen door de woestijn van Egypte waarbij de temperatuur in de auto waarden bereikte van ruim boven de 50 graden luieren we nu een paar dagen in Luxor. We staan er op een super gezellige camping met veel schaduw en een zwembad. De camping is een soort ontmoetingsplaats van andere overlanders, waar we naast Klaas (van de camping in Damascus), ook Vegter en Laura gevonden hebben. Met Vegter en Laura hadden we in Nederland al contact omdat we een aantal trajecten samen willen reizen. Voor iedereen die met ons meeleeft: eerder deze week zijn we er eindelijk in geslaagd ons visum voor Soedan te bemachtigen. We moesten er de drukte van Cairo voor trotseren, maar het was het waard. Binnen twee uur hadden we het visum op zak. Eenmaal in Cairo hebben we ook nog een keertje de piramides bezocht. Alhoewel ze de eerste keer indrukwekkender waren, blijft het bijzonder om ze te zien. Voor iedereen die ons een berichtje wil sturen: sinds 1 mei is ook onze satelliettelefoon geactiveerd. Bellen is duur, maar een sms versturen via de pc is gratis. Onder contact staat de link naar de sms-service en ons telefoonnummer.
1 mei 2007 - Dahab, Egypte (8731 km)
Op het Afrikaanse continent
Koninginnedag 2007 was ook voor ons een speciale dag. Het betekende voor ons de overtocht naar het Afrikaanse continet. Het continent waar we de rest van het jaar zullen verblijven. Wanneer we terug kijken is de tijd erg snel gegaan. We kunnen maar amper bevatten, dat het nog maar 6 weken geleden is dat we in de stromende regen Nederland uitreden. Achter ons liggen alweer de ervaringen van het Midden Oosten. Een regio die ons in elk opzicht enorm heeft verrast en waaraan we erg goede herinneringen bewaren. Voor ons ligt Afrika te beginnen bij Egypte. Momenteel zitten we in Dahab. Dahab is het duikersparadijs van Egypte, een gezellig hippie-achtig plaatsje aan de Rode Zee, maar wel erg toeristisch. Nog nergens tijdens onze hele reis hebben we zoveel toeristen bijeen gezien, vooral veel Nederlanders. Voor ons is het een beetje wennen, al die souvernierswinkels en restaurantjes en vooral al die mensen die ons die zaakjes proberen binnen te kletsen. De foto is genomen op de boot naar Egypte waar we op uitnodiging op van de leidinggevenden mochten dineren.
23 april 2007 - Petra, Jordanie (8232 km)
Eindelijk echt zomer
We zijn nu in het zuiden van Jordanie en met temperaturen van ruim 20 soms zelfs 30 graden is het nu volop zomer. Momenteel zitten we in Petra. Gisteren zijn we heel vroeg opgestaan om voor de grote drukte aan de Treasury bekijken. Daarna zijn we doorgelopen naar de Monastry. Een hele klim, maar beslist de moeite waard. Op de terugreis naar de auto hebben we nog een indrukwekkend bezoek gebracht aan Brooke Hospital voor Animals. Ze hebben hier een grote kliniek waar we gastvrij zijn ontvangen. Petra is een ongelofelijk mooie plek en gelukkig hebben we een kaartje voor twee dagen dus vanmiddag na de ergste hitte gaan we nogmaals naar binnen. Morgen zullen we dan weer verder reizen. Eerst naar de Wadi Rum waar we een paar nachten in de woestijn willen overnachten en dan naar Aqaba om lekker aan het strand te luieren en te snorkelen en om ons klaar te maken voor de oversteek naar Afrika.
14 april 2007 - Umm Qais, Jordanie (7302 km)
Weer een nieuw land
14 April hebben we Syrie verlaten. We zijn nu in Jordanie, om precies te zijn in Umm Qais. Van de toeristenpolitie mogen we hier temidden van de oude ruines overnachten. Vanaf de heuvel hebben een prachtig uitzicht over het meer van Gallilea in Israel, de Golan Hoogte en de Jodaanvallei in Jordanie. De komende weken zullen we in Jordanie blijven. Er is hier zo veel te zien, dat we minimaal 3 weken willen blijven. Op de website hebben we zojuist een aantal nieuwe updates geplaatst.
05 april 2007 - Aleppo, Syrie (5857 km)
Achtervolgd door het slechte weer
Inmiddels zijn we, iets eerder dan gepland, al aangekomen in Syrie. In Turkije zijn we al met al zo'n anderhalf week geweest; door het slechte weer helaas wat korter dan gepland. Vanaf thuis zijn we door een depressie geteisterd die ons tot aan de Syrische grens heeft gevolgd. Alhoewel het in Turkije op sommige plaatsten al heel mooi weer was hebben wij bijna alleen maar hele koude temperaturen, regen en zelfs sneeuw in Cappadocia gezien. Omdat we al een paar keer in Turkije zijn geweest hebben we dan ook alleen maar de plaatsen bezocht die we graag wilden zien en verder zijn we snel doorgereisd op weg naar de zon. Pas toen we op het punt stonden Turkije bijna te verlaten hield de depressie het voor gezien. We hopen, dat ie niet terug is naar Nederland, maar wij zijn blij, dat we eindelijk de zon zien en de temperatuur kampeervriendelijke waarden heeft bereikt. Ondanks de klimatologische tegenslagen hebben we in Turkije een hele leuke tijd gehad.
27 maart 2007 - Istanbul, Turkije (3416 km)
De eerste week is alweer om
Onze eerste week zit er alweer op. Na het onvermijdelijke afscheid, hadden we onze draai al gauw gevonden. Het enige wat een beetje tegen zat was het weer. De eerste 5 dagen heeft het bijna onafgebroken geregend. In Wenen hebben we zelfs een pak sneeuw gehad. Op weg naar het zuiden hadden we gepland in Roemenie het kindertehuis van Iona en Henk te bezoeken. We hadden het snel gevonden en zijn met open armen ontvangen. Het is geweldig om zoveel leuke vrolijke kinderen te zien. We hadden het zo naar onze zin en de kinderen vonden het zo leuk, dat wij er waren, dat we uiteindelijk tot zondag zijn gebleven. Daarna zijn we in twee dagen rechtstreeks doorgereden naar Istanbul. Hier zullen we een paar dagen blijven om de stad te gaan bekijken. We kwamen gisteravond in het donker aan, en toen zag het er al heel gezellig uit. Helaas is ook hier het voorjaar nog niet begonnen. De bomen zijn nog kaal en het is nog behoorlijk frisjes.
18 maart 2007 - Bellingwolde, (beginstand km teller 178.890)
We zijn bijna vertrokken
Ons huis is leeg, de auto ingepakt en we hebben van iedereen afscheid genomen. Nog een nachtje en dan verruilen we ons huis voor onze auto. Morgen, zondag 18 maart, gaat onze reis definitief beginnen. Naast het inpakken en verhuizen hebben we de afgelopen week voor een groot deel besteedt aan het bezoeken van familie, vrienden en bekenden. We hebben hiervoor heel wat kilometertjes door Nederland getoerd. Gelukkig was het stralend weer en rijdend in de zon zat de vakantiestemming er al goed in. Zelfs onze eerste kennismaking met de Afrikaanse bureaucratie (we zijn er niet in geslaagd een visum voor Soedan te bemachtigen) kon de pret niet drukken.
9 maart 2007 - Bellingwolde,
Nog 1 week tot vertrek
Het aantal dagen tot vertrek is minder dan 10; het duurt nu niet lang meer en dan zal onze reis beginnen. Sinds onze laatste update zijn we al weer twee weken bij huis en de tijd is omgevlogen. We zijn ontzettend druk met alle voorbereidingen en ons huis wordt steeds leger; we leven inmiddels op onze campingspullen en hebben naast onze reiskleding ieders nog 1 spijkerbroek. De afgelopen week hebben we nog een paar dagen aan de auto geklust. Onze tenthoes heeft een aangepast sluitsysteem gekregen (we hebben nu klittenband in plaats van rits) en de auto heeft nog 1x groot onderhoud gehad. Zelf hebben we meegeholpen en weer veel geleerd. De komende week zal vooral in het teken staan van verhuizen en afscheid nemen. Ook zullen we nog een bezoekje brengen aan de ambassade van Soedan. We hebben toch maar besloten het visum in Nederland te halen, zodat we chaos van Cairo eventueel kunnen mijden. We hebben de stad tenslotte toch al eens gezien.
25 februari 2007 - Bellingwolde
Sinds onze laatste update is er veel gebeurd. Zo zijn onze geitjes weer terug, ze konden het helaas niet vinden met de geiten van Gre en Peter, en is ons paard definitief naar zijn nieuwe stal verhuisd. Gelukkig heeft Silver het daar wel naar zijn zin. Verder hebben we afgelopen week beide afscheid genomen op ons werk; een bijzondere ervaring waarover je meer kunt lezen in onze laatste update. Vanaf nu zijn we dus vrij en hoeven we voorlopig niet meer te werken. Dit is fijn maar gelijkertijd ook een een heel raar idee. Het is nu zondagavond en we moeten er echt even aan wennen, dat we morgen niet op tijd hoeven opstaan en dat dit "weekend" nog heel lang gaat duren. De komende weken zullen we ons storten op de laatste voorbereidingen.
11 februari 2007 - Bellingwolde
Langzaam maar zeker komt het afscheid dichterbij. Vandaag hebben we onze geitjes naar hun "vakantieadres" gebracht en komend weekend zullen we onze pony wegbrengen. Tijdens onze reis mogen ze bij Peter en Gre in het geitenweitje. Dit weitje is echt een geitenklimparadijs en Sjoerd heeft nu zelfs 4 vrouwtjes. Het was wel raar om ze zo achter te laten, terwijl we wegreden stonden ze zo zielig te mekkeren bij het hek. Hopelijk zijn ze snel gewend en gedragen ze zich een beetje, het blijven tenslotte twee verwende dikkertjes.
21 januari 2007 - Bellingwolde
20 januari 2007 zijn we voor het eerst oom en tante geworden. Ons kersverse nichtje heet Marin en weegt 4180 gram. We verheugen ons nog steeds enorm op onze reis, maar als we een minpuntje moeten noemen, dan is het wel dat we van haar eerste levenjaartjes veel zullen missen en dat vinden we vreselijk jammer.
1 januari 2007 - Bellingwolde
2007 wordt het jaar waarin voor ons een droom in vervulling gaat. Wij wensen alle lezers van deze site een gelukkig en gezond nieuwjaar waarin dromen werkelijkheid mogen worden.
Onze vrije dagen tussen kerst en nieuwjaar hebben voor een groot deel in het teken van onze reis gestaan. Zo hebben we ons huis en de stallen geschilderd, zowat onze halve huisraad alvast naar de zolder gesjouwd, de garage leeggemaakt, onze muziekcollectie gedigitaliseerd en nieuwe paspoort gehaald. Ook hebben we beide definitief onze banen opgezegd; nog 8 weken werken en dan kunnen ook de wekkerradio's voorlopig naar de zolder.
13 december 2006 - Bellingwolde
Zowat ons halve aardse bestaan zijn we reeds samen. Waarschijnlijk was het voor velen dan ook niet zo'n verrassing (of misschien juist wel), toen we aankondigden voor onze reis nog graag te willen trouwen. Maandag 11 december was het dan zover. We hebben een super leuke dag gehad en zijn volledig overdonderd door alle aandacht, bloemen, kaarten en cadeautjes.
10 augustus 2006 - Bellingwolde
We zijn weer thuis. We hebben een fantastische vakantie gehad. Marokko is een prachtig land, veilig en beslist niet duur. Als je er een paar dagen rijden voor over hebt, dan is het echt een aanrader.
31 juli 2006 - El Jadida
We zijn sinds een paar dagen aan de kust . Het klimaat is hier heerlijk; 25 graden met een lekker windje. De wereld is hier ook weer wat meer "westers". Morgen rijden we naar Casablanca. Hier willen we ook nog even langs de Landrover garage. We willen eigenlijk iets aan de remmen laten doen en dat is hier waarschijnlijk een stuk goedkoper dan in Nederland.
28 juli 2006
- Dades vallei
Momenteel zitten we in de Dadeskloof. We zijn hier naar toe gereden via een prachtige route dwars door het Hoge Atlas gebergte. De afgelopen dagen hebben we in de woestijn doorgebracht. Het was ongelooflijk heet, maar erg mooi.
23 juli
2006 - De
eerste dagen in Marokko
We zijn inmiddels al weer een aantal dagen in Marokko. Het is een prachtig land en iedereen is vriendelijk en behulpzaam. Wij maken daar dankbaar gebruik van want we kunnen ons hier heel moeilijk verstaanbaar maken. De mensen hier spreken namelijk alleen Arabisch en/of Frans en wij geen van beiden.
19 juli 2006 - We
zijn in Marokko
Na een aantal lange dagen in de auto zijn we eindelijk aangekomen in Marokko. In totaal hebben we er 4 dagen over gedaan. Dit is een dagje langer dan we in eerste instantie van plan waren, maar we hebben het dan ook lekker rustig aan gedaan. Tot nu toe verloopt onze reis erg voorspoedig; zelfs de formaliteiten aan de grens met Marokko verliepen allemaal supersnel. Binnen 20 minuten waren we het land binnen.
14 juli 2006 -
Klaar voor Marokko
De auto is gepakt en de tanks zijn vol. Morgen, 15 juli zullen vroeg opstaan en vertrekken we richting Marokko. We zullen proberen onze site regelmatig te updaten.
21 mei 2006 -
Nieuwe lay-out
De nieuwe lay-out van de website is klaar. Ook is de website nu tweetaling; met uitzondering van de reisverhalen zijn de meeste pagina's vanaf nu ook beschikbaar in Engels.
4 april 2006 - Landrover
gekocht
Na alle verre vliegreizen van de laatste jaren, willen we graag weer eens kamperen en toch rondtrekken. In plaats van met een kleine tent of camper willen we dit graag doen met een omgebouwde landrover. Sinds vandaag zijn we de trotse eigenaren van een tot expeditie-auto omgebouwde Landrover Defender. Laat de zomervakantie nu maar komen!
Februari 2007 - Website
live
Na uren van computeren is onze website is live. Dit is nog niet de definiteve versie. Binnenkort zal de definitieve lay-out gepubliceerd worden
