Wie geen dromen heeft, heeft evenmin een werkelijkheid –Ramses Shaffy -

Onze droom 

Reizen, voor de een vakantie voor de ander een manier van leven. Reizen spreekt tot de verbeelding; witte stranden en exotische bestemmingen. Uit een onderzoek naar de vraag: “waar droomt u wel eens van”, kwam naar voren dat reizen het meest geliefde onderwerp is; 93% van de mensen droomt wel eens van verre reizen. 

Echt origineel is onze droom, dus niet. Korte vakanties en verre reizen, witte stranden en exotische bestemmingen. Door de jaren heen hebben we veel gereisd en veel gezien. Desondanks bleven ook wij dromen over reizen. Reizen...... en dan niet voor een vakantie van een paar weken, maar fulltime voor een hele lange periode. Vooral de laatste jaren kwam deze gedachte steeds vaker bij ons boven. Het beeld, dat we hierbij hadden was backpacken; met een rugzak door de wereld. Toch verging het ons net als vele anderen. We bleven dromen en concrete plannen werden niet gemaakt.

 
De ommezwaai kwam in de zomer van 2005 toen we met een gehuurde bushcamper door Namibië hebben gereisd. Dit was voor ons een ervaring om nooit te vergeten. We hebben eventjes mogen proeven van het ultieme gevoel van vrijheid. Van een leven, dat niet beheerst wordt door westerse begrippen als tijd, efficiëntie, presteren en verplichtingen. Eenmaal thuis konden we dit gevoel niet zomaar meer van ons afzetten. Allebei hadden we heel veel moeite om onze draai weer te vinden en het dagelijkse ritme weer op te pakken.

 
We zijn realistisch genoeg om te beseffen dat het leven niet alleen uit reizen kan bestaan, toch werd de drang om er een tijdje tussenuit te gaan steeds sterker. Ter voorbereiding op onze reis naar Namibië hebben we veel reisverslagen van andere reizigers gelezen. Sommige van deze reizigers reisden met hun eigen omgebouwde 4x4 de wereld over en onderweg zijn we een aantal van deze “overlanders” tegen gekomen. Terugkijkend was dit het keerpunt. Zonder dat we het ons bewust waren, is tijdens deze reis onze droom van de fantasie naar de werkelijkheid verhuisd. Al tijdens deze vakantie liepen we soms hardop tegen elkaar te dagdromen over hoe het zou zijn als wij dat nou eens zouden gaan doen. De gedachte was allerminst onplezierig en erg hardnekkig.

 
Eenmaal terug in Nederland bleef het in ons hoofd rondspoken. Een aantal maanden na terugkomst toen het gesprek er weer eens op kwam hebben we elkaar beloofd; “als later onze dieren er niet meer zijn, ... als we het huis verkocht hebben, ... als we genoeg geld hebben, ...als, .........dan gaan we het doen”.

 
Deze belofte luchtte enigszins op, maar tegelijkertijd realiseerden we ons, dat we misschien nog wel 15 jaar zouden moeten wachten om aan al onze “als-voorwaarden” te kunnen voldoen. Het zo lang uitstellen, met het risico op afstel, was voor ons eigenlijk geen optie.

 
Het idee van een lange reis had zich sinds onze belofte inmiddels ontpopt van een onmogelijkheid in een mogelijkheid en in het eerste weekend van november 2005 viel de definitieve beslissing. We gaan het doen en wel zo snel mogelijk! En voor onze “als-probleempjes” vinden we wel een oplossing. Komt tijd komt raad. Een ding staat in elk geval vast. Zo gauw als we genoeg geld hebben gaan we weg!!! En voor hoelang??? Dat weten we nog niet. We hopen, dat het geld, toereikend zal zijn voor minimaal een jaar, maar het liefst twee jaar. Waar willen we naar toe?? Sowieso Australië en Afrika.